اینکه چرا پاسخ گویی را به تاخیر انداختم شاید به دلیل این باشد که تغییرات مورد نظر در ساعت صفر به مرحله ای برسد که قابل طرح باشد. البته این مطلب را بدون هماهنگی با آقای سیدمحسنی و آقای میقیمی می نویسم، به همین دلیل به همه تغییرات اشاره نمی کنم.

نخستین تغییری که نشریه الکترونیک ساعت صفر نیاز دارد، تزریق انگیزه به این نشریه است.

انگیزه برای انتشار این نشریه به چند دسته تقسیم می شود. مهم ترین این دسته بندی ها بالارفتن آمار بازدیدهای نشریه است. هر چه که امار بازدید نشریه بالاتر می رود، انگیزه شخص من هم بیشتر می شود.

انگیزه بعدی من برای نوشتن این است که احساس وظیفه می کنم. به قولی احساس وظیفه دارد خفه ام می کند و می گوید تو که به خلاف خیلی ها می توانی و امکاناتی در اختیارات هست، چرا اقدام نمی کنی؟

تغییر بعدی نشریه، داشتن یک رویکرد محتوایی است. رویکردی همه جانبه که ما را از احساسات ارتقا بدهد و به سمت استدلال سوق بدهد. اگر واقعا منتظر باشیم، باید زمینه سازی کنیم و زمینه سازی نیاز به استدلال دارد. احساسات تنها تا جایی جوابگو است که نخواهیم عمل کنیم. این رویکرد محتوایی از شماره جدید نشریه (۱۶ آذر) شروع خواهد شد.

با شروع رویکرد محتوایی، نیاز زیادی به مشارکت خوانندگان نشریه به عنوان اعضا و همکاران اصلی نشریه احساس می شود. شاید کسی نداند (به جز من و آقای محسنی و مقیمی) که نزدیک به ۱۵۰نفر در سامانه کاربران نشریه ثبت نام کرده اند و به طور مرتب داخل این سامانه می شوند، اما دریغ از یک مطلب یا حتی نظر! در رویکرد جدید نشریه، انتظار داریم که افرادی که اتفاقا بیشتر سنگ نشریه را به سینه می زنند، به طور جدی بنویسند. خود من در این شماره سه مطلب متفاوت دارم. مطالبی که شاید نوشتن هر کدام از آنها ده ها ساعت وقت گرفته است.

برای بالابردن بازدیدهای نشریه نیاز به همکاری دیگری از سوی دوستان و نویسندگان نشریه داریم، و آن قرار دادن لوگوی نشریه در وبلاگ هایشان است. شاید اولین حوزه وبلاگ های مذهبی به وبلاگ های مهدویت اختصاص دارد، اما خیلی از این وبلاگ ها حتی به خبرگزاری مهدویت نیز لینک نداده اند، چه برسد به نشریه الکترونیک ساعت صفر!

در نهایت یکی از تغییرات مهم و کلیدی، انتقال این وبلاگ به داخل نشریه است. سامانه وبلاگ نویسی نشریه مدتی است که کار می کند ولی برای نظر دادن مشکل داشته است که با کمک دوستان شرکت گسترش محتوای مجازی که نرم افزار سایت را به عهده گرفته اند، این مشکل حل شده است. دوستان می توانند با ثبت نام در نشریه و با همان نام کاربری و پسورد وارد سامانه وبلاگ شده و بنویسند. شرح کامل استفاده از این سامانه در پست بعدی که احتمالا پست اخر این وبلاگ خواهد بود، منتشر می شود.

در آخر می خواهم سوالی طرح کنم که دغدغه ذهن خودم است و جوابی برایش تصور نکرده ام: آیا لیاقت آن را خواهیم داشت که در نشریه ای برای دوران پس از ظهور قلم بزنیم؟